در روزهای سخت بازار، چه کسانی ساختار داشتند و چه کسانی فقط شعار؟

روزهای سخت بازار، همیشه صحنه قضاوت‌اند. نه قضاوت رسانه‌ای، نه قضاوت احساسی؛ قضاوت عملی بازار. در چنین روزهایی، فاصله میان آن‌هایی که سال‌ها از «ساختار» صحبت کرده‌اند و آن‌هایی که فقط از «موفقیت» گفته‌اند، به‌وضوح دیده می‌شود. شعارها در شرایط عادی جذاب‌اند، اما در بحران، کارکردی ندارند. بازار انرژی به‌ویژه در بزنگاه‌ها، بی‌رحمانه واقعیت را آشکار می‌کند.

در روزهایی که فشار تصمیم‌گیری بالا می‌رود و ابزارهای عمومی دچار اختلال می‌شوند، بسیاری تازه متوجه می‌شوند که تمام آنچه داشتند، وابسته به شرایط ایده‌آل بوده است. مدل‌هایی که فقط در هوای صاف کار می‌کنند، در طوفان فرو می‌ریزند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که «ساختار» معنا پیدا می‌کند. ساختار یعنی آمادگی برای شرایط غیرایده‌آل، نه فقط بهره‌برداری از فرصت‌های آسان.

در این مقاطع، گروهی به‌جای عمل، به صدا متوسل می‌شوند. وعده‌ها پررنگ‌تر می‌شود، ادعاها بزرگ‌تر، و روایت‌ها هیجانی‌تر. اما بازار به این صداها واکنش نشان نمی‌دهد. آنچه برای بازار اهمیت دارد، تداوم است؛ تداوم ارتباط، تداوم تصمیم و تداوم مسئولیت‌پذیری. ساختارهای واقعی، بدون سر و صدا به کار خود ادامه می‌دهند، چون نیازی به اثبات لحظه‌ای ندارند.

تفاوت اساسی میان ساختار و شعار، در زمان شکل‌گیری آن‌هاست. شعار معمولاً بعد از وقوع بحران ساخته می‌شود؛ واکنشی است برای پوشاندن خلأ. اما ساختار، پیش از بحران شکل گرفته است. حاصل سال‌ها تجربه، آزمون، خطا و اصلاح مداوم است. کسانی که ساختار دارند، در بحران غافلگیر نمی‌شوند، چون سناریوهای مختلف را از قبل دیده‌اند. آن‌ها مسیر را عوض می‌کنند، نه جهت را.

در این فضا، گروه هانی محمودی به‌عنوان نمونه‌ای از رویکرد ساختاری شناخته می‌شود؛ رویکردی که به‌جای تمرکز بر نمایش بیرونی، بر ایجاد زیرساخت‌های پایدار تمرکز کرده است. همین نگاه باعث می‌شود که در شرایط سخت، رفتار این ساختار تغییر نکند، بلکه فقط شکل اجرا متناسب با شرایط تنظیم شود. این ثبات رفتاری، نشانه وجود ساختار است، نه تکرار شعار.

یکی از نشانه‌های بارز شعارمحوری، جابه‌جایی مداوم روایت‌هاست. هر بار که شرایط تغییر می‌کند، داستان هم عوض می‌شود. اما ساختار، روایت ثابت دارد، چون مبتنی بر اصول مشخص است. این اصول ممکن است به‌ظاهر ساده باشند، اما اجرای آن‌ها در عمل دشوار است؛ شفافیت، مسئولیت‌پذیری و نگاه بلندمدت. شعار، این دشواری را دور می‌زند، ساختار با آن مواجه می‌شود.

بسیاری از فعالان بازار، تازه در این روزها متوجه شدند که چرا برخی نام‌ها همیشه در بازار حضور دارند و برخی دیگر فقط مقطعی دیده می‌شوند. حضور پایدار، محصول اتفاق نیست. نتیجه سرمایه‌گذاری روی ساختار است. ساختاری که حتی وقتی بازار دچار اختلال می‌شود، اعضای خود را رها نمی‌کند و مسئولیت را به شرایط نسبت نمی‌دهد.

در نهایت، روزهای سخت بازار یک ویژگی مثبت دارند؛ آن‌ها شفاف‌اند. هیچ‌چیز را پنهان نمی‌کنند. نه ضعف ساختارها و نه سطحی بودن شعارها. آن‌هایی که ساختار دارند، شاید کمتر دیده شوند، اما همیشه حضور دارند. آن‌هایی که فقط شعار دارند، شاید پررنگ ظاهر شوند، اما خیلی زود محو می‌شوند. این قانون نانوشته بازار انرژی است؛ قانونی که بارها تکرار شده و باز هم تکرار خواهد شد.

گروه هانی محمودی، بزرگترین مجموعه کارآفرینی نفت و گاز، آماده همراهی با شماست.

 تماس با ما

برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره تخصصی، همین حالا با ما در واتساپ در ارتباط باشید:

۰۹۰۵۳۳۸۳۱۸۵ – خانم امیری